De natuur laat zien wie de baas is
Ik woon in de stad. Alles is hier gebouwd door mensen. Je voelt je veilig. Alsof je de natuur onder controle hebt. Dan komt er een storm en dat gevoel is weg.
Een storm komt snel en hard. Onlangs vlogen er borden van reclame door de lucht. Bomen braken af en vielen midden op de weg. Dakpannen kletterden naar beneden en vuilnisbakken rolden over de straat. Daarna kwam de regen. Binnen een paar minuten veranderden de straten in snelle beekjes. Het water stroomde langs de huizen, fietsen dreven weg en de putten liepen over. Alles wat we zo netjes hebben gebouwd, hielp niet meer. Mensen renden naar binnen en niemand durfde buiten te blijven. De wind huilde om de huizen.
Ik stond achter het raam en dacht: wat zijn wij klein. Een boom of een bord van metaal is genoeg om iemand te raken. Dan voel je hoe kwetsbaar je bent. Door de klimaatverandering gebeurt dit steeds vaker. Misschien is dat ook een goede les: wij hebben het niet in de hand.
