De lat

Ik kom met een kar vol boodschappen uit de supermarkt. Tussen de winkel en de parking staat een grote, dure auto. Niet op een parkeerplaats, maar ernaast. Heel schuin geparkeerd. 

Gisteren vonden we een duif op onze stoep. Een gewonde duif. Ze zag er heel slecht uit. Je kon bijna niet meer zien dat het een duif was. Overal bloed. En pluimen.

Achttien jaar geleden. Ik rijd met de auto. Alleen. Op de radio speelt ‘Allemaal door jou’ van Bart Peeters. Dat lied ontroert me. De tranen rollen over mijn wangen.